باران
بسم الله الراحمن الرحیم
باران
گرببارد برسرد طوفان وار
این ندا را کی؛ کند باران وار
اشک ها را سردهید باران وار
تاکه باشید سرشار
اشک می ریزد روی گونه ها
مثل جویبار
بغض ی راکه دردل دارید
می کشد مثل آب جویبار
آسمان را بپرسید باربار
این ندا؛رابهرچه می کند هر بار
میرزد باران را برجویبار
تاکه باشد مردمان رادست یار
دشت دمن را می سازد سبزه زار
تاکه باشدبهر مردمان کاربار
می بارد باران بردشت دمن
می رویاند سبزه و گل درچمن
این ندارا باران وار بایدسرود
تاکه این همه غم را طوفان وار
باید ربود.
+ نوشته شده در دوشنبه ۷ فروردین ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۱۱ ب.ظ توسط عــــــــبدالرازق کریمــــــــــــــی
|
عـــــــبدالـــــــــرازق هســــــــــتم. کریـــــــمی تخــــــــلص می کنم.در یک خانواده مســــلمان در ولایت کابل مـــــتولد شـــــدم . اکـــــــــــثرأ با زبان دری یا فارســـــــــی رویــــــــا می بیـــنم. باحـــقوق و عـــلـــوم ســـیاســــی هـــم بســــترم. هر چند رویایــــــــم ممــــــلو از تاریخ و فلســـــــفه هــــــست اما وقتـــــــم را صرف عــــــلوم سیاسی و ادبـــــــیات می نمایم. و آســـــــــب رویـــــــــایم را در ســــاحـــــل داســــــتان نویســـــی ورومـــــان نویســـــــی همیشه مــــی تـــــــازنم . وقتـــی غــمگینـــــم ، دل بــه افـــکار جمـــع نمـــی ســـــپارم . شــدیــــــدأ فـــــرد گــــــرا هســـــتم...