بهار
بهار
حله ای ابریشمی اندرفراز کوهسار
گشته روان جویبار
زندشدسبزه زار،زنده به بوی بهار
بلبلان ناله گر
ناله را سرداد، بعداز سفر
دشت و دمن شدسبزه سر
جویباران شدناله گر
آه فریادبرکشد ،تاکه باشدسر بسر
آبشاران دیده برکند،تارسد پای سفر
آهوان تیز گذر
تیز تیز خود رساند از سفر
دشت دمن پهن کند سفرای گلی نستر
باغ بوستان گوش دهد
برسرود نوحه گر
قطره ای بلورین آب
تازه کند رخ باد
برکندبستر،ابرهای دل سپر
آسمان فرش کند پارچه های نیل بر
شعر جدید سال 1390
کابل افغانستان
«عبدالرازق کریمی»
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۰ ساعت ۸:۴۸ ب.ظ توسط عــــــــبدالرازق کریمــــــــــــــی
|
عـــــــبدالـــــــــرازق هســــــــــتم. کریـــــــمی تخــــــــلص می کنم.در یک خانواده مســــلمان در ولایت کابل مـــــتولد شـــــدم . اکـــــــــــثرأ با زبان دری یا فارســـــــــی رویــــــــا می بیـــنم. باحـــقوق و عـــلـــوم ســـیاســــی هـــم بســــترم. هر چند رویایــــــــم ممــــــلو از تاریخ و فلســـــــفه هــــــست اما وقتـــــــم را صرف عــــــلوم سیاسی و ادبـــــــیات می نمایم. و آســـــــــب رویـــــــــایم را در ســــاحـــــل داســــــتان نویســـــی ورومـــــان نویســـــــی همیشه مــــی تـــــــازنم . وقتـــی غــمگینـــــم ، دل بــه افـــکار جمـــع نمـــی ســـــپارم . شــدیــــــدأ فـــــرد گــــــرا هســـــتم...