نامه عبدالرازق به تمام مردم عوام کابل

میخواهم تمام کره زمین را بفروشم اگر کسی هست بفرما!.........

دوستان من،من تمام زمین را باتمام زیبایی های که درآن وجود دارد میفروشم،اما! می توان زمین وآسمان را فروخت ؟...... خیلی عجیب به نظر میرسد ،وقتی که ما هیچ گاهی مالک شادابی سبزه ها ،وبوی گل ها نبودیم .شما چگونه می توانید این زمین را بخرید.

اگر کسی میخواهد این زمین را بخرد پس به تمام زیبایی های که دارد متوجه باشد.ما همه آب را می شناسیم که در دریا ها جریان دارد .وتمام مردمان ما را ،پدران مارا،مادران ما را وطفلان ما را تغذیه می نماید.وهمینطور ما شیره را می شناسیم . که دررگ رگ نباتات جریان داشته وتمام نباتات ازآن تغذیه می نماید.وهمچنان ماخون را می شناسیم .ودررگ رگ ما ونیاکان ما جریان داشته وتمام حجرات ما ازآن تغذیه می کند .

ما بخشی از زمین ایم وزمین جزمااست.تمام گل ها ای دل رباوفربنده همه خواهران ما است .شیر، گرگ، پلنگ، عقاب وهمه جانداران که در زمین می بینید برادران ما است. ماهیان را که درآب می بینیدوتمام انسان ها همه دریک فامیل تعلق داریم.وباید باتمام وجود بیادداشته باشید. که تمام نقاط اززمین برایمان مقدس است.آب های تابناک که دردریاچه ها وجویبارها جریان داردتنها آب نیسب بلکه دردرون خود ماهی ها وحیوانات خورد وبزرگ دیگری رانیز پروریش میدهد. وصدای آبشارهای راکه به گوش می شنوید.آوای پدرکلان های ماست که دردل قرن ها نهفته است .وانعکاس آب صاف دریاچه ها ودریاها نمایان گری تجارب وحوادث زندگی مردمان ماست.که درقرن های پش زندگی داشتند. وهمچنان مامادران خودرامی شنایم که طفل خودرا دربطن خود باچی مظلومیت پرورش می دهد.

پس تمام دریاچه ها وبحرها برادران ماست .زیرا آب است که تمام مارا درتشنگی سیراب می نمایدوقایق های مانرا حمل می کند.باید به تمام جویباران همان صمیمت را بدهید که به برادارن تان می دهید. اگر من زمین ام را برای شما بفروشم .باید بیادداشته باشید.که جنگلات اش برای ما زیبااست .چراکه تمام هوای نفیس را که ما ونیاکان ما تنفس می کنیم را از آلوده گی ها باک ومنزه میسازد.هوای که به ما ونیاکان ما اولین نفس هارا داد.وبه اطفال  ما امیدوآرزو زندگی کردن را بخشید.اگر من زمین ام را به شما بفروشم .باید شما زمین ام را به عنوان جایگاه انسان های معصوم وبی گناه پاک ومقدس نگهدارید.

آیا چیزی را که ما به کودکان مان آموختیم،  شمانیز به کودکان تان می آموزید.؟که زمین مادرماست؟ هرچه که برمادرش بیایدفرزندش را نیز میگیرد.پس ما بایدزمین مان را مانند مادرمان دوست بداریم .زیرا یگانه جای آرامش طفل آغوش مادر اوست.

مامیدانیم؛ که زمین مال مانیست، بلکه ما به زمین تعلق داریم همه باهم دیگر مرتبط هستیم . درست همانطور که همه ای وجودمارا خون مرتبط می سازد.اگر بالای  زمین مان  فاجعه ای  بیاید پس همه ای ما گرفتار فاجعه می شویم. انسان شبکه ای حیات را نبافته ،بلکه او خود ریشه ای ازآن است. تنهابراین واقفیم ؛که خدای ما خدای شماست.زمین وآسمان باتمام  زیبایی های آن  بهروی مقدس است.ولتمه واردکردن به زمین تحقیر خالقش است.

سرنوشت تمام مردم کابل برای ما مرموزاست.چه خواهد شد،وقتی که تمام مردم کابل مهاجر شوند؟وکسانی دیگر به وطن ما حکومت کنند؟چه خواهد شد؟وقتی مناظرزیبای کوهای به سررسیده به واسطه توپ ها خم گردد.وجگلات سرسبز ازبین روند؟.جه خواهدشد؟تمام مردمان ما به فقر گرویده شود.دست به درهمسایه های مان دراز گردد؟اطفال ما کجا خواهدبود؟نگونسار!جوانان غیوروباعزت ما کجا خواهد بود؟نگونسار!چه بگویم به مادرآن مهربان ودلسوز؟خداحافظ سپس کشتار؟چه خواهد شد؟ حیوانات زبان بسته ،درختان سرسبزوشاداب چه خواهد شد؟نگونسار! آنگاه ماخواهیم بود وپایان زیستن وآغاز زنده ماندن!

آنگاه آخرین مردهزازه باهمگام با این فاجعه نیست گردد،وخاطراتش تنها سایهء ابرهای گردند که در چهاراطراف قله ها ی پامیروهندوکش می رقصد آیا این همه زیباییی ها،صفایی ها وصمیمیت ها باقی خواهد بود؟آیااین همه بلندی ها ،وقارها از خود گذری ها باقی خواهد ماند؟آیا هیچ یادگاری از مردمان من این جا باقی خواهد ماند؟

ما این زمین خود را به اندازه ای طفلی که تپش قلب مادرخودرا دوست دارد،وبه اندازه ای ماهی که آب رادوست دارد، وبه اندازه ای پرنده ای که پرواز را دوست دارد،وبه اندازه ای انسان که  یکدیگر خود را دوست دارد، دوست داریم .و به آن عشق می ورزیم .اگر ما زمین مانرا برای تان می فروشیم ،دوستش بداریدهمانطوری که ما دوست اش داشته ایم. نگهش دارید همانطوری که ما نگهداشته ایم،عشق بورزیدهمانطوری که پروانه ها به شمع عشق می ورزد. خاطرات این زمین را همانطوری که هنگام گرفتنش، بود، به ذهن تا  بسپارید.برای کودکان تان زمین را حفظ کنید،چون این زمین همانند آغوش مادر برای اطقال تان است،ودوستش بدارید،درست همانطور ی که خدای ما دوست دارد.

               

ازآنحایی که  ما بخشی از زمینیم،شمانیز بخشی از آنید.این زمین برای مان بستر ایست برای شما نیزبستر است، این زمین برای مانیز گرنبها ست برایشمانیز گرنبها ست.

یک چیزرا میدانیم:تنهایک خداست.که تمام مخلوقات را آفریده است هرکسی را وهرچیزی را به  یک زیبایی خاص، هیچ انسانی ازانسانی نزد  خدابرتر نیست،جز تقواوپرهیزگاری هیچ انسانی سرخ ویاسفید،زردویاسیاه ازهم جدانیست . تمام          اقوام ما چه پشتون ،چه هزاره ،چه تاجک،چه ازبک ، چه ترکمن، چه نورستانی و..................................... نهایتاّ برادیم .  پس دست را دردست هم دهیم همین لحظه این وضعیت واین بحران را خاتمه ببخشیم ،بیاید همه باهم این وضع را تغیر دهیم.همین حالا.............. 

عبدالرازق کریمی

 

کابل زمستان 1390