تاریکی

بسم الله الرحمن الرحیم
تاریکی
درین ؛ساعات مدحش چه صدا کن
سربه آستان توگذارم،چه صداکندم
آنگاه به تو نگاه کنم و از دل صداکنم
ای جان من ؛جانم را به تو فدا کنم
***
سردرگریبان گذارم وتورا تماشاکنم
از دل به تو پناه برم تورا صدا کنم
این صدای نجواکنان را بتوعطاکنم
تابادرد دلِ بیچاره ام توراآشناکنم
تورا ؛با نـجوایی قلبم صــدا کنــم
ای جان من ؛جانم را به تو فداکنم
***
این قدر تورا صداکنم.که صداکنم
حالم به هم خورداو،تورا رها کنم
گرصدایم را بشنوی تورا تماشاکنم
معشوقه ی خودرا دوباره پیداکنم
لب برسخن گشایم وتورا صداکنم
ای جان من؛جانم را به تو فداکنم
آنگه لبان تورا برلبان خود پیداکنم
درعیش وعشرت توشب رافرداکنم
آنگاه ؛خودرا رسواء مردم دنیاکنم
باردیگر تورا درآغوش ام پیداکنم
لحظه ای ؛فراموش مردم دنیاکنم
از شوق صداکنم .توراصداکنم
ای جان من ؛جانم را به توفداکنم
عبدالرازق کریمی
عـــــــبدالـــــــــرازق هســــــــــتم. کریـــــــمی تخــــــــلص می کنم.در یک خانواده مســــلمان در ولایت کابل مـــــتولد شـــــدم . اکـــــــــــثرأ با زبان دری یا فارســـــــــی رویــــــــا می بیـــنم. باحـــقوق و عـــلـــوم ســـیاســــی هـــم بســــترم. هر چند رویایــــــــم ممــــــلو از تاریخ و فلســـــــفه هــــــست اما وقتـــــــم را صرف عــــــلوم سیاسی و ادبـــــــیات می نمایم. و آســـــــــب رویـــــــــایم را در ســــاحـــــل داســــــتان نویســـــی ورومـــــان نویســـــــی همیشه مــــی تـــــــازنم . وقتـــی غــمگینـــــم ، دل بــه افـــکار جمـــع نمـــی ســـــپارم . شــدیــــــدأ فـــــرد گــــــرا هســـــتم...