درانتظار

بسم الله الرحمن الرحیم
درانتظار
بازامشب ای تک ستاره ای پنهان نیامدی باز ای ستاره ای دل شوریده ونالان نیامدی
نالان وسردرگریبان تو، افسوس به جایی تو زانویی غم دربغل گرفتم، وتوخندان نیامدی
زنــدانی تــو بــودم و ســــــــتارۀ مــن، چــرا بـاز امشب درآســمان تاریک ونالان نیامـدی
بــا مــا چه داشتی ای مـــاه چــهارده که باز دروقــــــت بــدروحـــلال به نشـ ـان نیــامدی
مـگــذارمــگـــس بــــه یغـمـــابــــرد قنــدمــن طــوطی خوش صدا به شکرســتان نیامدی
دســـــت بـه گــدا بــرم بــه درگــاه دوســــت دعــــاکنم به تــو،امـا تـو به پرســان نیامدی
سفرۀ عشـق پهن کـنم،وشـدم میزبان مــاه تــوبــه مهمــانــی عشــق ،مهمــان نیامدی
سـفرۀ شکرپهــن کنم، بــا خــون جگربـه تــو مـــهمــان مـن چــرا؟ بــرلب خـــوان نیامدی
دنــیا به تــو وبـه کــس آیـد گــران به دســـت مهـــتـاب مــن بـــدســت مــن ارزان نیامدی
صبـرم ندیده ای چـــونــــی شـکسته اسـت ای جـــان مــن چــرا؟بـــه نیســتان نیامدی
وجــودمـن درانتـــظارهمـچوشمـع بـــسوخت ای پــروانــۀ مــن چــرا بـــه دیـــــدن نیامدی
دلــم شکســت برای تــو،عـزا می کـنی چـرا عیــدم تــویی مــن قـربان توام جان نیامدی
بــهارعشــق کــریــمی گذشــت وخــزان شـــد عصابه دست و گوشت ها استخوان نیامدی
عبدالرازق کریمی اول تابسان ۱۳۹۱ کابل
عـــــــبدالـــــــــرازق هســــــــــتم. کریـــــــمی تخــــــــلص می کنم.در یک خانواده مســــلمان در ولایت کابل مـــــتولد شـــــدم . اکـــــــــــثرأ با زبان دری یا فارســـــــــی رویــــــــا می بیـــنم. باحـــقوق و عـــلـــوم ســـیاســــی هـــم بســــترم. هر چند رویایــــــــم ممــــــلو از تاریخ و فلســـــــفه هــــــست اما وقتـــــــم را صرف عــــــلوم سیاسی و ادبـــــــیات می نمایم. و آســـــــــب رویـــــــــایم را در ســــاحـــــل داســــــتان نویســـــی ورومـــــان نویســـــــی همیشه مــــی تـــــــازنم . وقتـــی غــمگینـــــم ، دل بــه افـــکار جمـــع نمـــی ســـــپارم . شــدیــــــدأ فـــــرد گــــــرا هســـــتم...